VUD SUNAR: SAHNE BİZ’im (17 Aralık 2025)

Beni duygulandıran, boğazımı düğümlendiren, gözlerimi yaşartan, o son sahne ile başlamak istiyorum anlatıma… Elimde mikrofon kapanış konuşmasını yapmak için tam ortaya geldiğimde… Şöyle bir ön tarafa baktım hepsi birbirinden yakışıklı bir dönemin en muhteşem voleybol efsaneleri “Smaç Makamı” Hemen sağ tarafımda mükemmel performanslarıyla, şahane giysileriyle İstanbullu Ankaralı voleybolcular… “Anadolu Volley” Onların bir arkasında yürüdüğümüz bu yolda hep yanımda hissettiklerim ve ben gibi çılgın canım “VUD Girls” Tam ortada “BM ve SJAYVO” her daim destek, her daim omuz omuza… Ve sol tarafımda katılımlarıyla beni çok sevindiren güzellikleriyle, danslarıyla hepimizi büyüleyen şahane voleybolcu kız kardeşlerim “TEAM EFSOO” Ve final sahnesine katılan sahne gerisinde çalışan görünmez kahramanlar; Yankı, Kaan, Bülent, Aykut, İzo, Çiğdem, Devrim, Yasom ve MÜ’den gönüllü 4 öğrenci kardeşimiz… DEV KADRO… 40-85 yaş aralığında bir ekip bu… Hepsi voleyboldan, hepsi aynı sahadan geçmiş birbirinden farklı jenerasyonlar el ele kol kola bu sefer şarkılarda yan yana … Böyle bir kadro önünde ne yapar insan, nasıl duygulanmaz, nasıl boğazı düğümlenmez, nasıl gözleri dolmaz. Sonsuz saygı duyarım, önümü iliklerim, gurur duyar, ellerim patlayana kadar alkışlarım… Hepsi koşarak, heyecanla geldiler. Memleketin farklı kentlerinden, İstanbul’un farklı semtlerinden -Yok Gülnur ben gelemem, çıkamam o sahneye diyene hiç rastlamadım biliyor musunuz? Hepsi tuttu bir kenarından, omuz verdi. Erkekler benim deyimimle tam bir jilet gibiydiler, papyonlu, çok yakışıklı… Ve kızlar da birbirinden güzel ve alımlı… Peki ya izleyicilere, konuklara ne demeli inanın hiç bilemiyorum… Kısaca muhteşem bir topluluk vardı o gece Kardelen Salonu’nda… Performanslar için ne söylesem az kalır… İçimizde nice yetenekler olduğunu biliyordum ama her voleybolcunun içinden böylesine bir hazine çıkacağını tahmin edemezdim. Bu kare içinde olmasalar da Maltepe Belediyesi’nin güler yüzleriyle bize yardımcı olan her bir çalışanı; Seçkin, Baran, Erol, Murat ve adlarını hatırlayamadığım nicesi… Ve tabii ki en önemli faktör, bize bu imkanı sunan, destekleriyle tüm kapılarını bize açan Maltepe Belediye Başkanı Sayın Esin Köymen, Başkan Yardımcısı Sayın Şükrü Akçadağ ve bu gecenin en önemli mimarları Kültür ve Sosyal İşler Müdiresi Canım Gülşe Kulualp. Ve sonsuz kalbiyle bu rastlaşmaya neden olan varlığıyla onur duyduğum Sevgili Abim Mustafa Ekşi… Peki SAHNE BİZ’im buluşmasının asıl altında yatan, bizi bir araya toplayan en önemli neden neydi? VUD’un çıkış noktası, 6 Şubat depreminde kaybettiğimiz 56 voleyboldaşımızı unutmamak, unutturmamak ve adlarını sonsuza dek yaşatmak için yapacağımız “DEPREMLE UNUTMADIKLARIMIZ; VOLEYBOLUN UNUTULMAZ EVLATLARI projesi; Ansiklopedi, Anma Günü ve VUD Anıt Park… BİZ onları tarihin tozlu sayfalarına atılmaya bırakmıyoruz, onların abla ve abileri olarak onlara sahip çıkıyoruz. Önce BİZ’ler ne yapabiliriz dedik, düşündük, hedef belirledik… İşte bu nedenle bu gece düzenlendi… İşte bu nedenle bu sahnede toplaşıldı… İşte bu nedenle nice kalp birleşti… Ve projemize destek sağlandı… Biliyoruz ki kocaman bir paket, biliyoruz ki zor bir proje… Ama arkamızda hiç bir kurum olmadan onca şeyi hep birlikte “BİZ TAKIMI” olarak başarmadık mı? Voleybolun Unutulmazları Ansiklopedisi, Büyük Buluşma, Türkiye ve Dünya’da 509 kütüphane, üniversite/okullarda nice konferans, nice deplasman, 2 yılda 2 hatıra ormanı, balo, 300’den fazla video, dijital arşiv çalışması ve unuttuğum daha nicesi… Hepsi GÖNÜLLÜ hepsi BİLA BEDEL… Arkanızda onca sponsor varsa kolaydır ekran önünde atıp tutmak, böbürlenmek, dev aynasında kendini görüp, “BEN” deyip durmak… Hala “BİZ” demeyi öğrenmediyseniz, öğrenin zira voleybol tam bir takım oyunudur, yardımlaşma, birlikte başarma, birlikte sevinme, birlikte kenetlenmedir… Evet, kocaman yüreklerle ilerliyoruz… Önce Hatay’da, sonra evlatlarımızın enkaz altında yaşamlarını yitirdiği o şehirlerde; Adıyaman’da, Kahramanmaraş’ta ve Malatya’da o anıt parkları yapmayı hedefliyoruz. Sahnede olan, olmayan, BİZ’e inanan, yanımızda olan, destek veren herkese sonsuz teşekkürler… Sözü daha fazla uzatmadan gecenin tadımlık kısa bir filmini paylaşıyorum.

Sevgi ve Saygılarımla…

Gülnur Özfer Görgün